Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne kadar candan yazmışsınız, büyük Atamızı da hayal ederek Türkiye’min kalbini………..oradan, Yozgat’a, Elazığ’a, Diyarbakır’a……güzel bir anı gezisi…ve .yine harika bir şiir……kutluyorum….bütün yüreğimle…....saygılarımla………Saniye Sarsılmaz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta