Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Aşkın hüzün vakti geldiğinde yaprak olup düşmek,anafaorda bir o yana bir bu yana savrulma zamanıdır.Ah o fırtınalar olmasa... Saygılar sayın hocam......
ZAMAN ANAFORUNDA KAYBOLUP YİTMEMEK ADINA UMUTLA SARILMALI HER YENİ GÜNE. SEVGİLERİMLE
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta