"Anam ağladı!" der her müşkülünde,
Gönül bilir ta yürekten yananı,
Kim ki bu gerçeği görmüş külünde,
O an anlar cana gerçek cananı.
"Ana rahmi" derken "ana kucağı,"
Yavrusunun olur kolu bacağı,
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta