Amentü Satıcısı Şiiri - Tamer Aygün

Amentülerin amentüsüdür bu
Senin adını haykırıp benim içimden bile geçiremediğim.
Rabbe yönelirken senin amentun,ben yalnızca bir gün diyebildim.
Nefsena, çıkarcı belki bir gün.
Son durakta mı şansa ortasında mı bir gün
Var olmak sancısı kadar bilinmemek kaygısından bir gün benimkisi
İşte bunlar bozdu benim amentümu
Bulunmak istenmeyen köhne şehirlerin
Süslü leşleri karşısındayız ikimizde
Tüm çıplaklığıyla her daim karşımızda
Mermer sütunları yeni çağın
Kımıldarsa yıkılacak,devrik milyonları
Düşününce böylesini
Dayakçı sahibine diş göstermemiş
Ve çenlememiş bir it gibi sadık bayraklar
Biz sürüklemedik bu zamanın kemiğini
Sen ve idlerin çenleye çenleye
Onlar elmayı yediği için biz cennetten kovulduk diyenler,asrın üzerine yemin edip
Asrı dahi karnına geçirenler
Yırtacak o asır işkembenizi
Ve bitmedi, bitmeyecek o bin yıl
Sürdü ve sürecek
Gelincikler dile gelip de yurtları gönüller olana dek
Faydasız;bir asrın yiyicilerine,
daralıyor yine dehlizleri, içine hiç dirilmeyecek diye gömdüklerizin
Bileklerini kesip, öyle bıraktıklarınızın
Bırak anlaşılmasın,öylece kalsın.
Bize yukardan baktığın o çukurdan
Sesleniyorum sana şimdi;
bükülebilir uzay ışıksan iddian o ki
Ve hangimizin çukurda olduğunu
iki şahit bilir.
bize hiç farketmez nerede olduğumuz
sen gibi ödlek değil
Kendi kendimizin şahidiyiz
Dinle,duy,işit,aklet, saffiyet !
seninki değilse de benim sevgim uludur.
Düşününce ard arda söylediğin kelimleri
Ara ara ışığı görmeden oynaşan varlığımın sancısına gelir dediklerin
Bir elinde mendil bir elinde sopa
Takke bile takarız karşılıklı
bazı zaman huniler geçiririz eşrefle ben
Sanki dolacakmış gibi amentü dimâna
Geçmiş de bütün süzgeçlerden
Seninki kalmış gibi bir küstahlık
Ben diyecek söz bulamazken
Sen amentü satmışsın adını
Öyle kolay, bir çırpıda söylenmiş
Esas amentü Anadolu'da
Türkistan'da ve dahi yüreklerinde
Bir gün daha var olmak, etmek için
Bir gün yok olmak...
Aynı çarkı çevirip sonunda arasına kapılmak
İşte sana amentü, bağır şimdi bizim fısldayamadıklarımızı
Ya da sus ak cellatların arkasına saklanıp,
Sus, çıkma daha içimdeki sese
dilime dil uzatıp.
İşit, amentü haykırıcısı !
Yırtarız dizeleri kendimize sığmaz taşarız
Biz bu dille bin yaşadık bin daha yaşarız
Tasalanma biz de habib de biriz
Aynıdır amentümüz doğru iskitametimiz.
Sen derdine yan,ebedi aruza bir şey bırakma. Amentüyü ilk bağırsan ,caddelerde satsan da Akış üzre hep kalacaksın müceddeden intima !