Tamer Aygün Şiirleri - Şair Tamer Aygün

Amentülerin amentüsüdür bu
Senin adını haykırıp benim içimden bile geçiremediğim.
Rabbe yönelirken senin amentun,ben yalnızca bir gün diyebildim.
Nefsane, çıkarcı belki bir gün.
Son durakta mı şansa ortasında mı bir gün
Var olmak sancısı kadar bilinmemek kaygısından bir gün benimkisi

çarpıyorum,bir yürek gibi
bir yüreğe çarpıyorum ben
bir yüreğin ateşten perdesine
belki bir imkansıza

Sesinde utangaç çocuk masumiyetleri
Güzelsin belki bu yüzden

Ben sıcak tenli kardan adamın biri
Güzelsin ama hangi yönünden

Kaç bahar gülüş, kaç şiir
Hangi mürekkep akıntısı,
Bölük pörçük gece uykusu
Neyin gücü yeter unutturmaya
Bir teslimiyetten gayrı
Avuçiçi kokunu

Hüznün gökyüzü ile birleştiği noktada
Bekliyorum çocuk gibi sabırsızca
Basit bir özleme işi değil bu
Susamak gibi
Sensemek diyeceğim adına
Sen söyle;

ya

Artık değil resimlerin fırçadan, boyadan
Meğer ayrıymışım senden, yardan
Gülmek, ağlamak ne kadar abes
Bir bilsen, bir bilsen senin yokluğunda

Biz bir hece,
Biz bir leke,
Biz bir lekeli hece,
Her gündoğumu sahnesinde
Derim ki olmasaydık keşke;
Dargın,dalgın ve hasret.

Neresindesin dört dönen ömrün mevsimlerinin;
uğur böceklerini şehadet parmağınla annelerine yolcu etmeyişinin kaçıncı senesindesin ?
Bir vakitler serilip de sırtüstü,ellerini düşüncelerinin arasına alıp;
mavi resim defterinden geçenlere kaç bahardır şahitlik etmedin ?
Seni, ayın takip ettiğinden emin oluşundan beri kaç uyku uyudun yün döşekte ?
Alabildin mi peki yağmurlar yağarken çakan şimşeklerle tanrının çektiği resimleri ?

Kendi penceremden izlerken hayatı
Bir fırtına kopuverdi ve artık
Etrafa saçılan serseri cam parçalarıyım
Hayallerim, şarkılarım tümken
Parçasıyım şimdi bir tamın.
Her yerde,her anda, her kokuda

Hatırlamıyorum yazdığım şiirleri
Zaten hatırlanacak kadar güzel değiller
Belki birkaç dize veya benzetme,
Senin yüzün müstesna

Bir gün yüzü de görmedi zaten şiirim