Bir kez yığıldı gövdeme bu amansız sebep
Pırtılar halinde dolaştı damarlarımda kan
Göz çukurlarımda kömür rengine çalan sedef
Ilgıt ılgıt çağladı körpe karanlıklarda umutlarım
Bir kapı aralı olsaydı bu masum yüze
Bir dutam papatya tutan olsaydı
Yutkunurken yüreğimi boğazımda hissetmek
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Değerli şairim şiiri iki kez okudum Amansız sebep aşksa karşılığı olmalıdır Hiç değilse bir umut ışığı olmalıdır yardım eden aşka karşılık veren olmalıdır daima Yoksa sadece imgelerde kalan bir aşk olabilir o da inandırıcı olmaz Bu bağlamda şiirinizi çok sürükleyici ve ilginç buldum çıkarsamalar her ne kadar aradığım gibi değilse de şiir tadında keyif aldım yalnız şurasında söylemeliyim ki kolaya indirgenebilecek şiirler değil bunlar yani kapalı şiir niteliği taşıyor kapalı şiiri de herkesten aynı derecede anlayış beklemek imkansız doğal ki bu ilk şiirim okudum umarım ileriki zamanlarda daha çok aradığımı bulurum çok başarılı buldum Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta