Ama Sevmediyse? Şiiri - Serkan Demir 2

Geçen bir türkü dinledim
Orda şöyle diyordu,
''Ben sevdim eller aldı niye ben ölmüşmüyem''

Çok etkilendim,
Ve şu satırlar geçti kalbimden.

Ben sevdim,
Eller aldı.
Ben sustum,
Gönlüm konuştu.

Ne kızabildim sana,
Ne de kendime kızabildim.
Çünkü insan sevdiğine kızamıyor,
Kendine kızınca da
İş işten geçmiş oluyor.

Ben seni beklemedim aslında,
Gelirsin diye bir köşe de tutmadım.
Ama ne zaman bir türkü çalsa,
İçimde sana ayrılmış
Bir yer olduğunu anladım.

Meğer insan sevdiğini kaybedince
Onu unutmak zorunda değilmiş.
Bazılarını unutmazmış insan,
Sadece adını anmamayı öğrenirmiş.

Şimdi soruyorum o türküye,
Ben sevdim, eller aldı,
Peki söyle türkü,
Ben neden hâlâ
Seni sevmiş olmanın
Cezasını çekiyorum?

Küstüyseniz, barışırsınız,
Kırıldıysanız gönül alırsınız.
Hatta öldüyse sevdiğiniz,
Bir gün ahirette kavuşursunuz.

Ama ya sevmediyse?

Ne bir gönül almanın yolu vardır,
Ne barışmanın,
Ne de ahirete bırakılmış
Bir kavuşmanın ümidi.

Çünkü insanın ölüsü için
Bir dua vardır,
Giden için bir yol vardır.
Ama sizi hiç sevmemiş bir kalbe
Ne dua ulaşır,
Ne de beklemek çare olur.

Küstüyseniz hallolur,
Gittiyseniz dönersiniz,
Öldüyseniz ahiret vardır.
Ama sevmediyse...

İşte insanın elinden
O zaman hiçbir şey gelmez.