Eski Ranza Şiiri - Serkan Demir 2

Bir odada kaldı çocukluğum,
Duvarlarda solmuş birkaç isim,
Pencereden giren akşamla
Sessizce büyüdü içimde bir eksik.

Eski ranza, paslı demir,
Üst katında yarım bir dünya,
Altında sakladığım düşler,
Kimsenin bilmediği bir başka ben daha.

Gece olunca gıcırdardı,
Sanki geçmiş konuşurdu benimle,
Bir tarafında uykularım,
Bir tarafında büyümek beklerdi sessizce.

Ne çok gece sığmış içine,
Ne çok sabah çıkmış karşısından,
Bazı insanlar kalkıp gitti,
Bazı hatıralar hiç kalkmadı yanımdan.

Şimdi o oda bomboş belki,
Ranza hâlâ duvara yaslı,
Ben büyüdüm, hayat değişti,
Ama çocukluğum hâlâ orada uykuda kaldı.

Ve insan bazen dönmek ister,
Ne eve, ne o eski zamana;
Sadece bir kez daha uzanıp
Kendini bulmak ister eski ranzasında.