Aliya İzzetbegoviç’e ithaf…
Özün metîn, sözün emin, ahdine dâim yâr idin,
İzzeti hiçbir saltanatın gölgesine vermedin.
Ahlâkı ömrüne mihver, fazîleti bahtın bildin,
Alem içinde insan kaldığın için sevdim seni.
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta