Özün metîn, sözün emin, ahdine dâim yâr idin,
İzzeti hiçbir saltanatın gölgesine vermedin.
Ahlâkı ömrüne mihver, fazîleti bahtın bildin,
Alem içinde insan kaldığın için sevdim seni.
Hakkı mîzân eyledin, kuvveti hakka eğdirdin,
Mazlumun gözyaşını kendi vicdanında duydun.
Zulmün önünde eğilmeyip adâleti bayrak bildin,
Hakka sadâkatin için sevdim seni.
Düşüncen hikmet koktu, ilmin irfânla birleşti,
Kalemin kadar vicdanın da insanlığa ses verdi.
Fikrinle bir medeniyet, duruşunla mektep oldun,
Hakikati yaşadığın için sevdim seni.
Hürriyeti îmân bildin, esâreti zillet saydın,
Çileyi sabırla yoğurup umudu yarınlara yaydın.
Mücâdelenle mazlum gönüllerde diriliş mayaladın,
Hürriyet dâvâmıza ilham olduğun için sevdim seni.
(E.B/2022)
Aliya İzzetbegoviç’e ithaf…
Kayıt Tarihi : 17.06.2026 08:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!