Akın Gündüz Şiirleri - Şair Akın Gündüz

Sen olsaydın, benim ile bir yolda
Zorluk nedir bilmez, yürür dururdum
Yüce dağlar bize, engel versede
Bütün engelleri, aşar dururdum

İçim doldu taştı, neyseler ile

Öyle uzaksın ki! Tutamıyorum
Bırakma elimi artık ne olur
Sensiz geceleri, uyumuyorum
Bir başla bırakma beni ne olur

Güleç yüzün gördükçe dalıp gittim
Sen beni gamzene mahpus eyledin
Bağımdaki gülleri sana verdim
Mor sümbüllere, menekşe eyledin

Yar bade verip sarhoş etti beni

Hakkın divanında, kurulur Pazar
Neyin var neyin yok, ortaya çıkar
Dünya malına, nazar eyleme
Bu dünyanın sonu, öteye çıkar

Gönül dedikleri, kalpte tartılır

İşte eylül işte yeni başlangıç
Sonbahara doğru adım atarken
Başka baharlara uçan kırlangıç
Sonbahara doğru adım atarken

Ne hoş duruyor sararan yapraklar

Gamdan dem vurmuş kan gibi şu gözler
Durmaz akan yaşlar bir gün kurur mu?
Derdi sıkıntıyı sır tutan kalpler
İçten içe yanıp sezen olur mu?

Sivri dilleriyle gönül yıkanlar

Seni senle de yaşarım sensizde
Ben zaten hep vardım sen yok iken de
Gelsen ne değişir, garip gönlüme
Bu beden alıştı sensizliğe de

Yalnızlık içimde kol gezdirirken

Toprağın altında ne yiğitler var
Kimler gelip geçmiş, bak şu zamana
Gitmem diyenlerin kaçı burada
Süleyman’lar yenik düşmüş zamana

Ne maziler saklı, benim gönlümde

Toprak işleyip, tohum ektiğimde
Filiz olup başak, veremez miydin?
Harman vakti gelip, dayandığında
Çuval çuval dene, seremez miydin?

Bir olup beraber, orta yol bulsak

Yar benle oyun oynayıp mat eyledi
Bir olan derdime bin daha ekledi
Bağımdaki güllerim hazana verdi
Koklamasın bilmeden koparır gider

Güzelliği kar etmez gönlü çirkinse