Bağıma bahçeme, gül dikerim
Dalında solan gül, zordur bilirim
Her seherde, dertli gibi öterim
Şu bülbülün, figanına bak hele
Hasret dolu sinem, dağlandı durdu
Şubat dedin mi deresi şırıltıyla çağlar.
Marta kadar başın üstüne kar yağar.
Nisana girdin mi çiçeğiyle beyazlar.
Arılara çiçekleriyle, bal olur ballıdere.
Çermiğin suyu yaz kış hep aynı akar.
Sevdamızı kör edip umudu tüketen
O neyseler ile bekleyişler değil mi?
Gün ortasında zifiri gibi kesilen
Bana kara sana mavi gece değil mi?
Hislerimin ötesinde gerçeği gördüm
Bir gün oldu iki gün oldu
Üçüncü gün hüsran vurdu
Öte güne bel bağlarken
Beşinci gün yine yoktu
Bir umudun içindesin
İçimde tuttum yanan yüreğimi
Söndür gitsin ne varsa benden sana
Gönlümde sakladım senin sevgini
Söyle gitsin ne varsa benden sana
Ben seni nasıl bulayım ben yokken
Önüme serdiler, alda ek diye
Bir türlü açmayan, şu filiz bendim
Pazar kurdular ne varsa sat diye
Elden ele peşkeş, çekilen bendim
Ben çoraklaşmış bir toprak gibiyim
Bahtsız başım, felek ile açıldı
Kovaladı durdu, beni buldukça
Her gördüğü yerde, sillesin çaktı
Vurup da öldürdü, hedef buldukça
Ey! Hayat nedir? Bu benimle zorun
Gün karardı, battı güneş
Yıldız aya, sanki bir eş
Gecelerdir, bana sırdaş
Kararıp, solduktan beri
Gül sarardı, çiçek soldu
Şu geçen zamanı, birde bana sor
Hep içimde yara, görenim yoktur
Bugün yarın derken, hayat çok zordur
Çektiğim çileyi, bilenim yoktur
Günler geçti geçen gün çile dolu
Toprak sürüp, tohum eker, biçerim
Filiz versin diye, yağmur beklerim
Elde kazma, alın teri dökerim
Helal kazanç nedir, sen bilir misin?
Yeri gelir bahçen, bereket dolar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!