Akın Gündüz Şiirleri - Şair Akın Gündüz

Anlam veremedim, hayat yoluna
Hep Yürüdüm amma, menzil bilmedim
Çok koştuk gelecek denen günlere
Hayal kurduk amma, gerçek bilmedim

Öyle böyle geçti, okul günlerim

Bırakır mıyım? Sandın elini hiç
Sana can damarımla bağlıyken
Senden başkasına bakar mıyım? Hiç
Şu gönül gözüm ellere kör iken

Dünüm, bugünüm, yarınım, her şeyim

Bekleyip durduğum, yârin yokluğu
Beni senden edip, sensiz bırakma
Uzakta kalan, bir özlem doruğu
Gözlerimi öyle uzak bırakma

Günler geçti, aylar yıla dayandı

Körpeliğin, endamın senle ömür geçirmez
Dünya döner geçen vakit bedenin bitirir
Dedi ya Veysel güzelliğin on para etmez
Nice güzeller var gönlü gül kokmaz zifirdir

Daha yolun başında yarım kalan hikâyeler

Ben sana bir yağmur gibi yağardım
Yanan bağra bir tas su vermedin sen
Kurak mevsimine, rahmet olurdum
Bana bir damla su olamadın sen

Bağım, bahçem yeşil rengindeydi hep

Dünden bugüne yarından gelecek güne
Geçen günlerin çoğu hasretlerle dolu
Kimi gamsız kimi kederin en dibinde
Bir öyle bir böyle yaşamın zorlu yolu

Bir pencere hayal ediyorum
Gündüzleri güneşi…
Geceleri ayı görsün…
Günlük teleşalardan uzakta
Ormanların arasında
Küçük bir ağaçtan kulübem olsun

Uçun kuşlar uçun başka baharlara
Havada ne cemre ne de umut kaldı
Çırıl çıplak her şey konulmaz dallara
Ağaçta ne yeşil ne de meyve kaldı

Katar tutmuş kuşlar başım üzerinde

Ballıdere dağları dolu çiğdem
Her yanı bürümüş meşeyle badem
Bir yanda dere bir yanda ırmağı
Bazı duru bazı coşar dembedem

Öyle incedir kıvrım kıvrım gider

Bir kış vaktinin son aylarındaydı
İlk cemre düşerken bahara yakın
Bu dünyaya bir göz daha açıldı
Annenin sancısı bitmeye yakın

İşte yaşamın bu acı nefesi