Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

2. şekil version


Dalgası umut olasılık;
bilinir'e..ki tecrübe edilmiş'e, ha
bakayım..

Aşalım bu
küçük farkları,

Zaten çünkü biz
olduğumuzuz!

a.
Bir rüzgar körüklemişti, ‘henüz dalgalı hava’yı;
Batıdan doğup, doğudan olan batacak
(Yakarırken doğu, Granada’da: Al-Hamra’da)
Körükledi yürek beyni, mangal yürek!
Kafada başlayan (yine o’nda biten) :

1.Mucizenin içindeki sürprizin kabus hali

a.
Anahtarlığında şu Tofaş
İmleci bulunanlar mı,
İlle de okula gitmeli? -

İki kişi yaptı dağda odun evi, yani ordaki tekti;
Konuştu gölgeler, susmadığında tek bir zafer.
Yağmur yağar, ilk damlası sel olanı iletir;
Sel olansa göl, başlangıçta gelen sudur,

Görüntünün içine sızan düş,bu can yaprakları.

Gözler, gözler; vardır bazıları bakar:
Bakan katışıksız, görmez;
Ama gören bakabilir de.
Onun bakışı,
Görmediğinde;
Gördüğüne iken,

Yaratıldık mı sahiden, kendisi olmak için evrenin?
Ben dışındayım, onun! Dışındayım olayların:


Para rüşvet verir bir gün, inanmadığını söyleyen kişi;
Saadetin kurulamayacağını söyleyen, parayla!

Her yön kar bir yerde alabildiğine çıplak gözle bakmak gibi.
Her taraf ışık, her taraf umut, hepten kısık, daima sükut

Sonra ses veriyor fısıltı, delerek görünmez engelleri;
Gene her taraf ışık, ve gene sükut ama bu sefer sesi yanık.

Aşağı ve yukarı Mısır; iki hamlenin celsesinde,
(İspanyolları sezemedim,
bu seferki
yankee’ lerle güneylilerin savaşında)
kapışıyor:

F* in the bush’az:
“Wuzzz” dedi renkli-ışıklı-panolar’ın, siyah-önü’nde
göğsü boncuklu ve bir ‘beyaz-kukuleta-tersi -
alışmış, yaratılan zenginliğe:

Bağcığı çözdüğünde,