Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

I.

Öyle dolu ki, şekilli korunmak:
Durup düşünüyorum ve durduğum yerde,
Toprak attım üç yüz on küsur bin dönüm,
Hatayla dolu, ama suçla değil:

Köküne uzandığında tünelin
Ağacın gediği alacak
İçine, koşuşturanı
Ve şen sesler
Kaplayacak ortalığı.

Solar sistem ve Güneş
Karşımda, içine dalmalı.
: Nietzche gicığı,
Ya da Swift gibi-.
Mağrada boğalara saldıran.

.Tüm Gnomlar ve Elfin,
Bu dünyada.

İnsanoğlu içinde
Uçandaireler’se.

Emin olunandan emin
Bir kaldırım kenarı:
(Sınırı çizen,düzensizliğe)
Otoban için terördür yayalar:
Tehlike (gerçekte) arz etmeyen.
(Yavaş yürüyenler,koşanlar,

Bu iş böyle geldi, böyle gider.
Bir tek sen
Kraliçe Victoria;
o da,
devrilip duruyor.

Kemikkıran motifli bu büst askısı, işte sallanıyor havada!
Biraz sitemkar ve çokça üzgün hatta oldukça kindar birde.
Ama soyuyor mutsuz, zarfını tünellerin, incecik bir balçık:
Tünelin içinde kokuşmuş bir alay her şey, ne varsa
Maksatsa, içinde bulunduğunun dışına çıkmaksa iç’in;
Doğru ışığa gidiyor, yanılası yunan kerametini taşıyan

Ürün, nadas sonrasıydı;
Ama çiftçiler ham meyve topladı
O mevsim.
Verim bol geldi,
Yağmur, akıyordu
Felaketten öteydi:

Kuru bu domuz,
Islanmamış çamurla
Tuza onu yatırdılar yine de,
Bandılar
Ve tuttular güneşe:
Çiftçilerin dostuydu.

Bir horoz koşturuyor Atatürk Bulvarı’nda …
Orada ne arıyor?
Tarıyor etrafı sanki –
Hani derlermiş ya, bu arada- burada:
Kaybettiği bir şeyi gözlüyor gibi.
Bulvar horozu öte öte gidiyor.