Yok nedense azraille asla barışmak;
ne var ki, nefse de pek pay biçmeyecek.
Akılla ve vicdanla verilir
duygu süzgeçinden geçilecek kararlar.
Kaktüs geçidinde fırıldakça;
'nefis' yerine nefs ve ama
İçindeki gerçek kötülüğü, kötü yanını şiddetin, nemasız mayasını nemalanmışlığın atgözlüğünün çıkarıp almak insanoğlunun! adrenalini bırakırken geriye
Dedi ki Mefisto, “ben yükseleceğim”. Olmaz meraksız ama her şey değildir de bu. Asarlar bir ağaca, öylece kalakalırsınTedariksiz gidersen, ya zaten ki amaç da bu değildir: Esas gaye kuşanmak değildir, ‘güç’, ‘kuvvet’ anlamınca; Asıl amaç, senin bunları içten hissedip yapmandır. Gerisi zaten hep güzel gelecektir. Bazen kafaya düşenleri yarmak; Yarıp bir tarafa tasnif edip, hepsini geri dönüşümsüz Bir çöplük barakasına fırlatıp atmak-o barakada kimin, kimlerin varolduğunu umursamaksızın; ki belli bir şeydir aslında bu, birer haindir onlar. Cehennemdir orası, fırattığın yer attığın çöplükleri. İşte bunu hep yaparsın; Yapmazsan, güzel dünya kalmayacakBilmektesin, aslından sorulur her şey bilirsin. Düşüncelerin iğrenç olanlarınadır ebedi kinimiz, İster istemez diyelim, Bu öyle bir şeydir kiAdına nefret bile diyemeyeceğiniz. Ve asla vazgeçmeyeceğiz bundan, Herkes huzur bulana dek kardeşçeDünyada kendi aslından.
Mefisto'ya bir bakış açısında, egodan üşüşenleri yarmak. İp değil, olamaz! tellerle indiriliyor tahta kukla bebekler, Kurum tortulu şöminesinden bacanın; İndirilen bebekler sorumlu değil kötülüklerden. Kapılar açılıyor, kapılar kapanıyor, Şeytancıklar çıkıyor dışarı, koşuyor ani gene içeri; Sürekli, sürekli…Bir kıyı dönercisinde büfede, nazır plastik portatif masaya, Tahta o işte masaya oyuklar açıp sular çıkartanEller matkaba sonuna dek asılmamış. Neyin ne olduğunu bilmiyor bile. Peki ruhunu şeytana nasıl kaptırmış.
Işık kırıklarını birleştiren ince detay
havanın köründe- sabahın alacası ama
,oksijenin derin deniz dibi canlılarına -
karbondiyoksit soluyorlar
- bask(ı) ettiği -solumaları için...
Bölümler:
a. Sevgi yapraklarında kıpırtı ve ev’lenilmemiş bir sıkı evlilik
1/sırat
b. Bodvar
*
Ruh sevdalıları
bir patik asıyor cep delik cepken'liklere.
Noel Baba geçse kaç yazar
deniz aşırı uğramamışlıklardan...
O, taşlı şöminede, gene de, bir kırmızı patik.
İçine hediye doldurulacak.
Yürüyen ölü insanlar kaldırdı
gökyüzüne düşen gökkuşağı
astarı belirgen mücadelesini.
İvedi çözümler üretildi, sen
kemirgenlerle doluştun, darıldı
tabut bile, o ölülerin yürüdüğü.
Çiçeğim, peteğin içindeki henüz oluşmakta olan sarı balın içindeki kraliçe arının
binlerce petek gözlerinden, uçuşkan kıl kanatlarından Kelt ayinlerinin iğnesinin zarar-sokması;
ah, kaç gece ölümsüzlüğe varırsın sen doğurtup da sonra suçlayan olarak görürsen sen beni, ıtırın?
Çünkü bazı erkekler vardır, ahlaksız gibi çoğalırlar; ama bazı kadınlar da tepkisiz, doğrudur oturması.
Sana yanlışım varsa yakmalısın beni dev ayin tahta kulesinin zirvesinde bağlı, Kelt şamanı uzantısı;
bu kadar anaç, bu kadar amazon olunmaz, solmaz baltaların ahı tarumar varmaz; ter, tuzludur
Dar, labirent taş sokaklarda
Yerleri süpürüyor canhıraş kalabalık;
Artıkları, büyük eğlenceden kalan.
Adamlar geçmişmiş yakın zaman önce,
Su baskını sırasında, tahtalardan;
Bir manzara, sanırsın, komik, Ankara’dan.
Tek bir o güzel noktanın yokluğundaki
kırmızı gül;
virgüllerin utanç değil senin için! !
ada'n.
kaderinin önünde eğil...
-
Nilgün Budak
-
Aynur Özbek
Tüm Yorumlaryeni tanımaya başladığım bi kimlik.. şiir başlıklarını ilginç buluyorum. konular da öyle.. edebi yorum yapmak istemiycem bi şair gibi geldi şimdilik bana. çünki edebi olmak amacıyla yazmıyor sanki.. derdi içini dökmek, derdi bilgileri ve ideallerini paylaşmak gibi geldi.. eh.. şimdilik bu kadar.. se ...
KARMAŞANIN ŞAİRİNE;
Yaşam pek çok farklı gibi görünen alanıyla bile birbiriyle ilintilidir. Senin pek çok farklı ürününde (şiir ve deneme yazılarında) bu bakışı kavrayabilen bir yerden ele aldığın, konuları böylesi bir mercekten bakarak gözden geçirdiğin, olguları birbirine katıp sonra yenid ...