Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Dağdaki yıldırım
saçan balıklı nehri geçen
yükseklik korkulu köstebeğe soruldu
alt geçitler nerdedir diye.

O da cevap verdi.

Hala toplanmamış yosunlar, yönetim azaları ne iş yapar?
Kıyıdaki yosunlar,
denizden içeri yosunlar,
derinlerde de hala onlar…
Paletle geçmek gerekecek lodosun etkisinde sırıtanların.
Haziran başları, kışın kar etkisinde, evdeki mutlu baca;

Şezlonglar,
Her yana dağıtılmış;
Biri orda, biri burada;
Diğeri, öte tarafa…
Çöp tenekeleri var etrafta
Yükselen tahta çubuklar üzerinde,

Kağıt gemiye koydular mavili, allı kurşun askeri,
Arıyor sevdiğini, boyunca ağlıyor nehir.
Göz yaşları meraklının; saf, beyaz, kar taneleri gibi;
Buz da don olmuş, havanın çiroz, kuru soğuğunda.
Duygusuz dönemlerde, yer bulmaya çalışıyor.
Yazdan kalan arta baharda, geçiyor sonbahara.

İnsanlardan tabiatın talebi
Kuş gribi,
Belki de deprem gibi.

Yuvadaki kuş bebekler
Açıyor gagalarını

Cimcim şekil tıpa gömdü başını
gönülleri (onların) solmasın kumkum.
Devekuşunun gözleri artık içeride,
ama duyguları zaten dışarıda.
Uyumasından söz edilebilir mi şu halde.
İşte, kozada

Bir yaz pusunda geldi seren.

Gri kış sisi pususunda yandı odun.
Eller oğuşturularak izlenen şömine kar kışında, sakince
ve Alelacele, işte böyle büyük yaz mevsiminde!
Odunken elde edilen sevi,

Kutlamalar1-min

abana, a bana!
A/nkara bana saklı kalsın.
belki ihtiyacım olur.

Kız çocuğu sarkıtılan içine,
Büyük çanaklar:Aman da! ...
Deli gömleği giydirseler,besbelli!
Bir gün olmadı,Vakit...
Bu çanakların sonuncusundan geçeli!
Bildiğimiz kan:Şırınga ediyorlar bu kıza:

a.
Ürken sular; okşar, işitmiş-duyan bölgelerini …
Tüketimi öğrenmiş, orta kulak iltihabı …
Tepelerden doğru mızraklara makyaj yaptırdığında
ulaşıveren yamaçlara; etekleri işittin:
çayırın nabzı!