Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Kula kul olduk biz zula,
parlak üstümüze ciciler giydik
Eğip büktük arta arta sonra;
eğriye doğru, hiç demedik

Yürüdük yollarda yayan,

Burada bıraktığın kuşkular seni kazıyor;
Sen kendini fırlatırken, duraksadığın.
Getirir kendine seni, farklılığın;
Sandığın: tahmin, geçmiş dediğini verir.

Elbet elde ettiğin, ışığın kudretidir:

Her gün bakkala giden Erdal,
bugün süpermarkete gitmişti.
Kimse onla ilgilenmedi.
O da kendisi aldı ekmeğini.
Sonra afiyetle somun kemirdi.

Ak koyun bakıyor
acımaklı ya da acıyarak -KiKi Manitu
- yukarı
gökten bulutla inen bulutun kendine,
yağmursuz humus havada,
birazdan

şükürler olsun!
tek iyi yanı
şu sera etkisinin
para basmadan hamamzeda
bayırda Dedeman

Işık verin ona.
Biliyor içindeki karanlığı artık
ve ışık istiyor.
Işık verin ona.
Günışığına çıksın her şey.
Verin ki karanlığı ortaya çıksın.

DÜŞ BAKALIM CAROUSEL
PEŞİME
ÇEVRE KALKANI
İÇİ 6. ÇEVRİM BÖLGESİ KÖYÜNDE!
1000 VE ARTISINDA
BİRKAÇ YÜZ KİŞİ KAÇABİLMİŞTİ;

Kristal Çağrı(,Bağrı)


Şiirimsi, boşverimsi; değil. Yaşamak öncesi 'bir hayat'tan mı, öncen'den mi; Yılgınlıktan mı, 'geri çekil'?
: 'Boşver',bıcı bıcı; Biz. (Mühürlü, 'biz'; 'boşver' ise, resimsiz.) Şiir: ben, sen, o; gerisi 'Siz'. (giriş altılığı)
-

Asılıp çekerken zaman kendi dişlerini;
Büyük kerpetenin ağzı kapatılıyor bir elde Ve daha da sıkılmaya çalışılıyor,
Küçük, üst üste uçları kargacık çeliğin, yaymak onu daha enlemesine
-Daha çok yerleş, daha sıkı tut, daha çok! …
Pırıl pırıl, ışıl ışıl, en yekpare bir yılbaşı görsem de öyle ölsem.
Ete diş geçiren pamuk şekeri

Tımar etmen gerekecek bu lüksü,
hayatın başkalaşıma izin vermediği.
kaldı ki bu başkalaşım değildir bir ötelenmişlik de,
her zamanki gözü puhunun iç ürküntüsü…
Nedir ki ellerinin senin iletmediği?
Ben sevmem muskalar dışarda, ki insandır o; doğa da, ama dışarıda, insandır