Ahmet Kemal Şiirleri - Şair Ahmet Kemal

NAAT

(devam 2)

Baş eğerdi serkeşler de ona hep
Kaybolup yok oldu Arab’ın eşkıyası

TEVHİD

6

Cemalini nazının şarabıyla sarhoş
Pek müthişti vuslat gecesinin fanusu

BİTİRİŞ

Ey afet ve belaların şifası
Arasat meydanının tek sığınağı

Dergahın toprağını ararlar kuşkusuz(700)

HZ.İBRAHİM‘İN BAŞKALDIRISI


3

NEMRUT Kİ


Nemrut ki Tanrıyım ben diyordu
Kullarımın ve yeryüzünün tanrısı
Büyükleniyordu Harran’ın Tanrısı Nemrut

HZ.İBRAHİM‘İN BAŞKALDIRISI

1
(İbrahim ve Nemrut)
1
İbrahim Harranlı İbrahim

NAAT’’e devam

Bu alayiş valayiş onun salavatiyle olur
Gece ta seher vaktine evrenin bam telinde

Nasıl yoksa paye-i kadri devletinin

O KADIN

Çil çil altınlar serpildi
O durup bakmadı
O dönüp bakmadı
Bakmadı o dönüp

ÖĞRETMENLİK

Ben kendimi disipline vereceğim ben
Ben bir öğretmenim anladınız
Ömrüm geçti öğretmekle
Kimi zaman mutlu oldum bir kelime öğrettim diye

MÜJDE
-Dönüp kendimize bakalım önce biz
Yeni bir dil bulmalıyız kendimize-

Bir çocuk boğuldu bu yeryüzü denizinde
Kadınlar çoğaldı bitevi ardımızdan bağırdılar