Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Gönüllere kar yağmış
Üşür durur soğuktan
Aşk çileli bir dağmış
Çıkılmazmış yokluktan.

Uslanmaz deli gönlüm aşka mola vermişken
İnce kuru bir dalda canla asılı kaldım
Geçtiğin uzun yola ben varımı sermişken
Kolunda başka yarla yine havamı aldım.

İçi dışı bir sanki Mevlâm övmüş yaratmış

Ağustos ve temmuzda titrerim donar gibi
Ruhumu buzla sarar aşkın eylül ayazı
Sanki hep Yusuf bekler karanlık kuyu dibi
Kervancıya ip sorar aşkın eylül ayazı.

Işıkları söndürüp girdin mi ince yola

Bu varlık savaşında tükenmeden her çare
Yıldırımsız çakarak bana maşuku anlat
Sade zanla yaşayan ben masumu biçare
Engelleri yıkarak bana maşuku anlat.

Huzurundan habersiz girip çıkarken nefes

Yel ve yağmur eğmesin başağım
Gelip giderler üzerinden yol olur
Herkese inat kaldır başını başağım
Sensiz yaşamak çok zor olur.

Seni gerçek sanıp aynada seyrettim

Ağla gönül dağlar yıkılsın
Et ki figan rahmet dökülsün
Seller olup seni saklasın
Kalbim üzre ismin yazılsın.

Akıl dostum fikir rehberim

Karanlık bir köşeye çekilir
Yanaklarımı avuçlarıma alır
Gelmişten geçmişten düşüncelerle
Hayalen zamanı geriye çevirir
Bazı geceler elimde olmadan üzülürüm

Güç merkezli dünyada kırbaç ile çalışan
Fikren aklen bedenen hayat çile uşağa
Sadece midesine dolsun diye alışan
Kazanlara bakmadan salla taşsın kaşığa.

Kâr zarar hesabında nefis bizlerden şahpaz

Gece ile gündüzü
İnce çizgi ayırır
Yalanla doğru sözü
İşi bilen ayırır
Sevenle sevileni
Kara kedi ayırır

Hayatın her anını dolu, dolu yaşarsan
Arı misali çiçek, çiçek bala koşarsan
Herkesten çok çalışıp böyle zoru başarsan
Durmak istediğinde sen aynaya iyi bak.

Avuçlarında sıcak sımsıcak bir sevgi bul