Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Kusurumu bağışla hangi gizli yerdesin?
Karanlık şu dehlizde ben hep seni aradım
Ağlayan tüm gözlerde nefse koyu perdesin
Gördüğüm gülen yüzde ben hep seni aradım.

Fikir tayıma binip seyyah gibi gezerken

Hayat tezgâhında neyi dokursun?
Masum bir aşk için aklımı yoran
Yazdığım şiiri belki okursun
Önüme ustaca tuzaklar kuran.

Çok nadir bulunan kurnaz masalcı

Derdimi anlatarak sır dedim kara taşa
Duymasın sakın kimse hemen sil dedi gitti
Bu ne biçim dünyadır cefa yağıyor başa
Eza nefis değilse beni bil dedi gitti.

Kapı kapı dolaşıp ısladım yapışmıyor

Öyle hoş bir tadı var ki
Damak asla onu kavrayamaz
Öyle garip bir lisanı hâl ki
Ömrünce dil onu konuşamaz.

Etrafına güzeller halka kurmuş

Titrek yaş kuş misali can havliyle tutarsın
Sen bayramda yapılan bir beddua gibisin
Ağzından çıkan sözle gövde dalı budarsın
Sen bayramda yapılan bir beddua gibisin.

Ayla yıl birleştiren ömre sığmaz yaşanan

Pervane meşrebiyle ateşe ilgi duyan
Kayadan atlamaya tenleri engel sayan
Mecnun Leyla misali çöle aşkını koyan
Bende beni arayan bir deliyi çok sevdim.

Gece gündüz demeden her an güneşe koşar

Benim mahzun yüreğim sakın denmesin nekes
Sağ iken taş atana bir Fatiha sen oku
Para pul aldatmasın elbet ölecek herkes
Garip garip yatana bir Fatiha sen oku.

Hükümdar olsak bile insan gelip geçici

Her duam, her yakarışım sanadır
Ellerim havaya kaldırdığımda
Bin gönlüm olsa senden yanadır
Gözyaşlarım kurur ağladığımda.

Eğer mecnun gözüyle bakmazsan

Her önüme gelene bu aşk nedir deseydim?
Odun ateş ve közü der mi acep kazara
Kışta ayaz bağlamış yel misali eseydim
Seven gözler kör olur gelir miydim nazara?

Sihirli aşk değneği suya kandırdı çölü
Sonsuzluk ummanına tensiz taşıdı gölü
Derme yılda bir açan beyaz kırmızı gülü
Şirin Ferhatsız ölmez o da dağı delmezdi.

Kısa bir süre için vuslatı yitirdiler