Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Dost kelamı su gibi edebiyat döktürür
Kimisi canın yakar dişlerini söktürür
Hele deve dikeni yerlere diz çöktürür
Her küp içindekini dışa doğru sızdırır.

Alim olmak gerekmez yolda yürümek yeter

Bülbülü Şeyda gibi sinem yakıp kavurdu
Yürek derinliğinden bağladı Abdul kerim
Aşka bende eyleyip yâd ellere savurdu
Ateşe cennet derim her çileyi çekerim.

Umurumda mı sanki? İstersen söyle deli

Tarihin altın sayfalarında bir durak
Konup, göçenlere taç olmuşsun Ceyhan’ım
Tarifte aciz kalıyorum seni anlatarak
Çünkü sen; Tarih içinde tarihsin Ceyhan’ım.

Misafir olanlarına her şeyini vermişsin

Sen Korkarak uyandığım sabahın
Umutlarıyla oluşan aydınlık gibisin
Rüyalarıma karışan kâbusun
İçerisinde attığım çığlık gibisin.

Sen Geçmişimde karanlık yasakların

Çok güzel diyorlar sensiz dünyaya
Bir gün yaşamadım ki ne bileyim
Kitaplar yazıldı sonsuz sevdaya
Okuyamadım kime ne söyleyim.

Hasret yüce dağlara yol olurmuş

Adana saray maray üstüne gocuk mocuk
Yakıcı sineklere hep dedi ivez mucuk
Topladı tahta mahta ve yedi cacık macık
Tarandı tarak marak söylendi gıcık mıcık
Kız mız ve erkek merkek akılda cıncık mıncık.

Hanede iç şiddetler gererken yayı
Ciğerde köşker pizi yakar törenler
Fazla sevdi nedense Millet kavgayı
Ne olur affet bizi çocuk ölenler.

Tam süresiz kiraya verince aklı

Bizlerden çalınanla onlar koşuyor marsa
Evren yeter diyorlar ağla dünya sen ağla
Parası bol zengine satıyorlar çok arsa
Farklı yer seçiyorlar ağla dünya sen ağla.

Mutlu azınlık güler insanlık zulüm yaşar

Yakılması yıllar süren ışıklar
Fırtınayla söndü bugün.
Sonu bir türlü gelmeyen karışıklıklar
Kördüğüm oldu bugün.
Bahara nispet eder gibi öten kuşlar
Ne garip sustu bugün.

Üç halimde yaşarsın gecem sen gündüzüm sen
Nefsim kaçmak isterken her yol sana bağlıyor
Aşkınla geliyorum birazcık bekle desen
Volkan bile üşürken kalpte ateş çağlıyor.

Bir gün denen zamanı gülen yüzüne böldüm