Ahmet Çelik Şiirleri - Şair Ahmet Çelik

Aşılacak her engel geçmişte kaldı bitti
Vuslat haber yolluyor gülsen artık sevdiğim
Duruldu aşk ummanı üzüntü elem gitti
Azrail el sallıyor gülsen artık sevdiğim.

Zemheride açılan umut gülünü derdik

Altından yel geçeni sabit bir varlık sandım
Kalpsize bel bağlattın kader hampama binme
O terk edip kaçarken cehenneme eş yandım
Çocuk gibi zırlattın kader hampama binme.

Meğer yok olurlarmış gölgeler gün batınca

Tapu alırım diye yandır Allah’ım yandır
Oturup düşünmez ki arz dedikleri handır
İçindeki ummana bir barnak da sen bandır
Ağlamaktan gülmez ki gelen diyor cihandır.

Hastalık şifasıyla kalbe ararken derman

İnsanı büyüleyen bir sihirli havada
Şu engin denizlere kelebek can atarken
Yaşam ölüm arası tek celselik davada
Hangi kalbe doğarsın güneş kızıl batarken?

Bu ilahi saflığa bakan kendini görür

Yedi yirmi dört saat göğsüne vura vura
Bağrını elbet bir gün deleceksin vefasız
Sallanan o kırbaçta kaçmayıp dura dura
Cezanı elbet bir gün çekeceksin vefasız.

İster ki onmayasın olasın yerle yeksan
Kafana ilk taş atar eski dost düşman olmaz!
Sen oturup ağlarken yürek soğutan insan
Diken misali batar eski dost düşman olmaz!

Dökmeye kıyamazsın halis undan ufrası

Çok erken uyandığım sabah gibi
Sevmeyi yasaklamış tamah gibi
Böyle döner durursun semah gibi
Yıllar içinde tekten gelir eylül.

Kesildi ağaç kaldı kara dağlar

Sanki mevsim değişti bir sıcaktan ılığa
Solgun sahte sürgünle kanda oynadın eylül
Aklım ermedi gitti erken oluşan kılığa
Bahar geldi ilginle neden uymadın eylül?

Maksadım yermek değil birazcık sohbet etmek

Beyaz renkli kelebek uzun ömre hap atmış
On bir aylık arayla eylül geldi duydun mu?
Garip cır cır böceği sezonunu kapatmış
Avaz avaz narayla eylül geldi duydun mu?

Uyumayan her âşık bir tana bağlar
Goncanın rengi kadim o bülbül kapar
Hangi yöne dönersen inan ruh ağlar
Kalptir benim efendim yol ona sapar.