Yâr kaldı, ahı kaldı…
Tutulduğumuz hayaller kaldı…
Kavuşamamak da vardı, vedalaşamamak kaldı…
Mecburiyetin mahcubiyetiydi prangalar,
Medrese-i Yusufiyeydi dört taraflı surlar,
Yasa değilmiş mebusumca el kaldırılan fıkralar,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Ne güzel demişsiniz
dilinize sağlık
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta