Kısacası..
"Boşver,unut gitsin"
Demeye getiriyorsun ya..!
Peki ,gah gülüp gah ağladığımız,
Acısıyla tatlısıyla,
Onunla geçirdiğim,
Dolu dolu onca yıl,onca hatıra
Nasıl atılır ki,
Bir çırpıda sokağa.?
Allah aşkına..
Bu mu senin yüreğinde ki AHDE VEFA ..?
Hani insan her andığında
Gözleri nemlenirde,
Burnunun direği acı acı sızlar ya.
Olaki ben buna "alışkanlık" desem de..
Sen, sakın inanma..
Bu..
Benim içimde gizlediğim,
Aşk bu aşk..
Hemde en karasından bir sevda.!
İnan..
Bu muhabbet
Artık acı veriyor bana
En iyisimi,,
Bir son verelim bu konuşmalara.!
Ve en hayırlısı..
Sen yoluna,ben yoluma..!
11.09. 2017 / Berlin
Kayıt Tarihi : 11.9.2017 12:23:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
En zor zamanlarda, en susulması gereken zamanlarda söylenmez mi bu söz...
"Boşver,unut gitsin"...
"Ahde Vefa" mı, ben hiç görmedim diyebilirim onu...
Her zaman ve ilk önce, hep en zirvelerime koyduklarımdan gördüm bunu...
Ve... Muhabbet kapıları da her daim, en naz'ım çekilir dediğim yerde "kapandı yüzüme"...
Çok düşündüm...
Nasıl silerim bu alnıma yazılmışı diye...
Ne yazık ki o da silinmiyor... Her ne kadar sildik desek de, izi kalıyor "derinlerde"...
Rahmetli ve çok geveze anneannem vardı benim...
Bana sürekli olarak tekrarladığı ve benim çok sonradan eski bir masalda geçtiğini öğrendiğim bir cümleyi söyler durur ve hep derdi ki;
"Ah kıza vah kıza! Yedi yıl mevta başı bekleyecek, bak şu kıza!"
Kehanet miydi bu...
Bence, ya o gözleri çok iyi görüyordu...
Ya da...Bana anlatmaya çalıştığı bir şey vardı...
"Bu hayatta her şeyin bir ömrü var!"
Tıpkı bizlerin nefesleri ve günleri gibi..
Aşkın da,
Acının da,
Unutmanın da,
Dayanmanın da,
Ve "Ahde Vefa'nın" da...
Peki o zaman, "üzülmek" niye...
Çok sevdiğimizden mi...
Ondan bunu beklemediğimizden mi...
Ah Sevgili Abim, ah!
Biri bana söyleyebilse keşke, bir insanın hayatına kaç ömür sığar, kaç ömür gider, ömürden...
Yüreğimiz gibi, daha kaç vakit kırık kalacak, kalemimiz...
Daha kaç Ah'ımıza Vefa arayıp duracağız, böyle...
O da, muamma kere muamma...
Vahlar olsun ki bana... Öldürecek bu muammalar beni...
Kaleminin gölgesini...
Yüreğinin sesini çok seviyorum, "Gurbetin ve Kırık Ezgilerin Şahı"...
Ömrüne, o güzel gönlüne bereket...
Nicelerine inşaAllah...
Her daim;
Sevgim, saygım ve fiddareyn saadetler duamla...
DİYENİN DE ASLINDA DİLİNİN UCU SÖYLÜYORDUR BUNLARI. Kesinlikle atamadığı, derinlerde sakladığı bir şeyler kalmıştır dili öyle söylese de...Kısa ve öz bir şiir. Güzeldi.
Ha unutmadan:
ARTIK VEFAYI BİLEN KAÇ KİŞİ KALDI ACABA. VEFA İSTANBUL' DA BİR SEMT ADI DİYOR ÇOKLARI...
Kutluyorum kardeşimi yürekten. GURBETE SELAM VE SEVGİLER...
Karşı tarafa bir ahde vefa borcu var oysa ki...
Kutluyorum hüzün ve sitem dolu şiirinizi Mahmut Bey Hocam.
Gönlünüzce olsun her şey...
Selam ve Saygılar...
Şu insanoğlunun egosu kaderin bir oyunu mu acaba hep mi vefasız olur bu sevilenler
tebrikler
TÜM YORUMLAR (5)