Ah Trabzon
Sevdiğimin kolunda, çıktım gurbet eline,
Gelecek umut verdi bu hızmalı geline.
Sıcak ana koynundan ilk kez çıkışım inan,
Kimi ah oldun bana kimi de nazlı canan.
Kınam elimde sana gelin geldiğim günde,
Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili. O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır. Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur. Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar. Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş, anneler ve korkular yoktur. Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili. İnsan bir başka ışığa teslim olur...
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...
Devamını Oku
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Fatma hanım açıkçası bu şiir beni çok duygulandırdı yüreğinize kaleminize sağlık tebrikler. tam p. ant.
Bu şiiri okuyunca kendi duygularım sandım..Ben de yaşadım hepsini..Ve hala özlüyorum..İnsan içinde hissediyor bu gurbeti..Dilerim hiç gurbet olmaz...
Kalemine, yüreğine sağlık..Sevgilerimle.
Memleketimizin her yeri güzeldir ama Fatma Hanım insanın dünyayı tanıdığı, doğduğu yerin sevgisi daha güzel kılar o beldeleri.Tebrik eder saygılar sunarım.
Beş yıl sonra yirmi günlük karadeniz turuna çıktım.. Heryer öyle değişmiş ki inanamadım özellikle rize müthiş değişmiş beş yıl önce rize merkezin köy görünümü vardı köylere giden yollar çok kötüydü... Karadeniz de müthiş bir değişim gördüm ve halâ etkisindeyim:))
Çok güzel ve anlamlıydı eseriniz...
Yürek sesinize sağlık...
Kocaman kucak dolu sevgiler Üsküdar dan:))
Ahhh Trabzon Trabzon bende özledim o güzel ender şehri vatan vazifemi yaptığım şehir Trabzon. Yemyeşil dağları ve sıcak insanları olan bir şehir.
Sümelanın patika yolunu süzgeçsiz içilen çayını hele o hamsi yokmu bide onu çok özledim kısmet olursa birdaha misafirin olmak isterim Trabzon.
Yaşanacak Mutluluklar Senin Olsun
ah trabzon ah bende hiç unutamadım
kutlarım+10+ant
elbette unutulamaz karadeniz ve tüm yörelerimiz şakacı ve bi okadarda fıkrayla güldüren bir yöremiz kutlar saygılarımla tam puan
Bazı dostların kayıp karaları bağlama.
Sende kalan dostları özünden ayrı tutma,
Eski dost unutulmaz sende beni unutma.
Ah Trabzon Trabzon ben seni unutamam
Gurbetlik nerde olursa olsun hüzünlü. Kutlarım.
YÜREĞİNE SAĞLIK DEĞERLİ DOST... GÜZELDİ
şiirinizi zevkle okudum
değerli kaleminizi kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 78 tane yorum bulunmakta