Ah, İlahi Aşk Şiiri - Hakan Biricik

Beni şu saatten sonra ne arlayabilir
Kokun yalnız vehmim iken?
Bu akşam kendimle kavgalıyım
Ya kendimden vazgeçeceğim ya da vehminden

Belki de arşı kendime kıble yaparım da
Saatlerce dua eder ardından münacaat yazarım
Rabbim affetsin, yazılabilecek tüm naatları
İlkbaharda sana yazdım
Göğüsüm daralıyor, bir maden ocağı gibi.
Yeminler olsun hâlimiz kahru perişan...

Şimdi mevsimlerden yaz
O nisan yağmurları geldi ve geçti
Hakeza sen de nisan yağmuru gibiydin
Hayatıma yağdın ve gittin
Sanmıyor musun ki kurulmayacak, mahkeme-i kübra?
Seni yargılamayacaklar mı sence?
Günün birinde mizan kurulduğunda sana sormayacaklar mı
Ne cüretle göz yataklarımı kuruttuğunu?

Kalbim meteliksiz, metanetsiz biçare yahut fukara olabilir
Ama sen de yalnız bir insansın
Aşkın sadaka değil!