Abani Gönül Şiiri - Hakan Biricik

Senin beni anlama imkânın yok
Çünkü benim semalarım kayıp çocuklarla dolu
Kıyılarım, bebek naaşları
Avuçlarım ölmüş karıncalar dolu

Hiç aya doğru yelken açmaya çalıştın mı sen?
Yolun daha neresi bilmezken, ileri adımlar atabildin mi?
Ya da pılın ve pırtın elindeyken, durmaya cüret edebildin mi?

Pek de amiyane olmayan bir tabirle söyleyeyim:
Ben, abani bir gönüle sahibim
Beni bir tek beni ören biliyor
Bana içkin olandan bani haberdar yalnız
Kir tutabilen tırnaklarım yok benim örneğin
Belim desen, birkaç kamçı izi sadece
Gözlerimi açtım, mezardaydım
Beni örenin bile bundan haberi yoktu