Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Begeniyle okudum
Hüznün ağır bölgesiyle gölgelenmiş harika bir şiirdi. Tebrikler. (+ant) +10
Ağlıyorum
Gözyaşlarım uzayan
Akıp giden nehir misali
Akıyor
Hiç durmadan...
Yüreğimde bir şeyler
Kopuyor,Kırılıyor
Sanki
Her dakika
Ağlıyorum nedensizce
Sebebsiz yere
Sebebsiz şeylere
Ağlıyorum ama
Değmeyenlere....
Elif Buğaz
TEBRİKLER PAYLAŞIYORUM KALEMİNİZ HİÇ SUSMASIN BU SATIRLAR MISRALARDA KALSIN
Ağlamakla insan içini rahatlatır derler,
Yinede siz sevinç ve neşe yüzünden ağlayın yürek sesiniz eksık olmasın tebrikler Elif hanım.
Ağlamakla insan içini rahatlatır derler,
Yinede siz sevinç ve neşe yüzünden ağlayın yürek sesiniz eksık olmasın tebrikler Elif hanım.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta