Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sözlerin sitem değildi,sanki bin kurşun!
Ya, yırtık resminle de, karşımda duruşun!
Bir de, içtikçe ağır, ağır yok oluşun!
Çok ağrıma gitse de, ağlayamıyorum...!
*******************
Sevgili Eyüp hocam, ustam... yazmışsın gönlümü, ne diyeyim. Ömrüne bereket...
Saygılar, Selamlar o' eşsiz yüreğine...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta