Daha yorulmadın mı bayırında sevdanın
Onca acıdan ders almadın mı daha
Dizlerin mi daha çok sızlıyor şimdi
Yoksa yüreğin mi
Bir sor bakalım kendine
Hangi sahnede kaybettin içindeki benliğini
Hangi kör kuyuya düştün de
Bir türlü ışığı göremedin
Neydi basiretini bağlayan
Gözlerine perdeler indiren
Yüreğine çığlıklar attırıp
Nefesini kesen o sancılar
Gözyaşı denizine seni atan da neydi böyle
Çırpınışlarını boşa çıkaran
Her kulaçta ölümü kucaklayan bedenine
Ağır gelmedi mi daha bunca yara..
Haydi kalk şimdi
Boşa akıttığın gözyaşlarını topla da
Kirlenmiş yüreğini arındırmak için harca
Bir kez olsun korkmadan ağla
Kimse için değil
Kendin için ağla
Bunca acıyı yüreğine attığın için ağla
Bütün pisliklerden arınıp
Tertemiz olana kadar ağla..
Seni sevmekten önce anlamak isterim.
Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,
Sana hep, hep yeniden başlamak isterim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta