.
Eskiden bu turuncu vakitlerde,
henüz saçlarını toplamadan güneş,
henüz sulara karartısı çökmeden akşamların,
şiirler yazardık,
manzarasında Üsküdar'ın.
Dudağımızda nihavent şarkılar gezinirdi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık Sn Oğuz. Kaleminiz daim olsun.
Saygımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta