Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Gözyaşlarım boğazıma tıkanıyor,
Konuşmamı engelliyor,
Duygularım zarif, esnek soluyor,
Taşma halinde büzülüyor..

Sesim öfkeli, yüzümde gülümseme,

Sen bana defalarca ihanet etsen,
Defalarca duygularımı yok etsen,
Beni sen öldürsen,
Beni kuytu gölgelerde terki diyar eylesen,
Yine vazgeçmem senden,
Kölesi olsam senin caymam senden..

Ey insan;
Yürüdüğün yollar sanki birer kördüğüm
Sırtında ağır bir yük, her gün gördüğüm
Adım atmak zor, yer çekimi mi suçlu?
Yoksa ruhundaki o boşluk mu güçlü?

kaçmaktayım, korkmaktayım geçmişimden,
zalim nefsime yeniliyorum,
sonra aklanıyorum,
başa sarıyorum,
yaptıklarımdan, tekrar korkuyorum..

suçlarıma yakalanmaktan, öyle korkuyorum işte,
sokaklar yolum iken, başım yerde,
insanları süzüyorum, hikayeler yazıyorum,
tanımıyorum hiç bir yüzü,
simaları hiç görmedim, bu karanlıkta,
düşerimle yaşıyorum, hayallerimle oynuyorum,

Cesaretimin son kalıntıları,
Sıcak rüzgârla uçup gitti,
Gözyaşlarım terle karıştı,
Uçurum beni çağırdı..

Ufuk çizgisi üstünde silüetler,

Hüzünlüyüm dedi bu kocaman,
Geçmiş zamandan sıyrılıp,
Beni aldattınız..!
Karanlık ruhumla başbaşa bıraktınız..

Zararı yok..! sonra susarım,

Titreyen ellerimi uzatıyorum,
Beni düşmanca bakışlarla süzüyorlar,
İliklerime kadar ıslanıyorum,
Bir korku resmi çizmek istiyorum..

Hücremde dolaşıp durdum,

İçime sığmayan ben,
Boğuluyorum içimde..
Korkuyorum dilimi dökmeye,
Kelimeler alevlendirir dönülmez geriye..

Mazide kalanlar mevziden çıktı,

Sindim içime doğru ,
Korkak dediler !
Sen korkuyor musun hiç ?
Benim duygularımı eşelediler..

Neyden korkarsın ?