Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Her geçen yeni gün, dünde eskiyor,
Kılım bile kıpırdamaz sanırsın,
Can derdinde kul cebelleşiyor,
Hakkım teslim edilmiyor..

Gömleği yırtık şu adaletin,

Bir dünya konup göçenlerin,
Acımadan tarumar ettiği bir oda,
Mâni olamıyorum bu akına,
Odam, sessiz sakin ve biraz sığca..

Zamane mahluk hiç dinlemez,

Öldürüldü devalarım,
Gülümsediğinde kalbim ağladı,
Soğuk iklim beni ürpertti üşüdüm,
Uygun esmediği zaman rüzgârın..

Denizin ufuk çizgisinin birleştiği nokta,

Aşkları tatsızlaştırıp soğuttum,
Terlerim yüreğimde kurudu,
Gerimde bembeyaz tuz kaldı,
Güneşte ışıldadı dağın karlı doruğu..

Kalbimi ağlattım,

Kalbimi aldım senden,
Ellerim boşta kaldı izdiraptayim,
Hüznü gizledim sen gibi içimdeyim,
Taşıyorum senle, artanı yine sana gizledim..

Her gece ıslandı yastığım,

Yeni doğan ümitlerimi öldürdüm,
Bir hayvanın yavrusunu öldürmesi gibi..
Ben yara almaktan bıktım, ürktüm,
Bir hayvanın yavrusunu öldürme hissi gibi..

Tebessüm kalbimi yakıp geçti,

Zamanı kaplayacak karanlığım var,
Anlaşılmaz bir hâl aldım,
Düştüm ve yandım,
Ben ağlarken güneşim doğdu ve battı..

Unuttuklarım güzel simaydı,

Sesim kılıç kadar keskindi,
Sessizlik sesimle parçalandı,
Sessizliğin böyle aniden parçalanması,
Öfkeyle kaldırdım çenemi..

Terden sırılsıklam kesildim,

Adımı unutuyorum,
Kimim, neredeyim, yokum,
Bucaksız gözlerinde uçsuz,
Kaybolan bedeviyim..

Gündüzler iyi,

Bulutlar sırılsıklam,
Saklambaç oynuyor güneşle,
Göz çukurları yolcu bedeviye,
Okyanuslar dalgalı, yalnız balıklar derinde..

Kalemi batırdım mürekkebe,