Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Susmak çare olsaydı kazanırdı bu fani,
Haykırmak niyahet erseydi kalırdı baki,
Kaybımın izinde harap ettim gençliği,
Garip suallere insanlar kaldı yabancı
Bilmediğine der insan ben dahi..

Gözler gökyüzü üzerinde dolaşmaktaydı,
Cami kubbesinde derin akislerle etrafa yayılı,
Hıçkırık perde perde yükseldi,
Sırılsıklam, ıslak yüzünde gözyaşları..

İşte o an acı hakikât balyoz gibi,

Sözler yüzüme sille vuruldu,
Doğrulamadım yıkıldığım yerlerden,
Cahilliğimin esiri oldum lal kaldım,
Fikirlerimin değil konuştuklarımın cahili kaldım..

Zikreylersem gönlüm ferahlar Allah'ı,

Beni tek koruyacağa sığındım,
Beni huzura erdireceğe kulak astım,
Çareler tükendi,
Ümitsizlikten Hakk'a sığındım..

Tek tutan duvardı yıkıldım,

Ahvâlim suskun,
Sussun nâsihatler,
Bugün iyi niyetle nâsihat edildi,
Oysa yarınımı çaldı benden..

Sussun şu çirkin sözler,

"Peygamber Efendimiz’in bizzat taktığı o şerefli isimle; Seyfullah, yani "Allah’ın Kılıcı". Hayatı boyunca girdiği hiçbir savaşı kaybetmeyen, strateji dehası, düşmanın kalbine korku, müminlerin gönlüne güven salan o büyük komutan"
​Onun o sarsılmaz cesaretini, savaş meydanlarındaki fırtına gibi esişini ve "Yatakta ölmek bana ar geliyor" diyen ​Allah’ın Kılıcı - Halid Bin Velid..

"Yenilgi nedir bilmeyen bir deha, küfrün korkulu rüyası...
Yazan, Hazırlayan, Besteleyen: Afşin Dualı
Savaş meydanlarının sarsılmaz aslanı, Seyfullah Halid Bin Velid’in şanına..."

Şu Âlem-î îslâm'a bak,
Başsız insanlar yönünü bulamadı,
Huzuru bir asır öncesinde mi ararsın.!
Halifesiz ümmette umutlar yaralı.!

Kibirli bedenler basılan toprak altında,

Karanlığı yırttı şafak,
Ertelenen ihanet vuku buldu,
Can çekişir zaman,
Akrep yelkovanı tutamadı..

Göklerden gelen karar,

Yüzlerce okul, yüzlerce mektep,
Tut bir ucunu bilmem nerededir diğer ucu bile..!!
Iftira, lekeler, munafıklara merkep,
Asırlık vakit ki, yetişemedi gölgesine..

Demir yolu düşün, üstünde keçe,

Rüyâlarımın bilmecelerini,
Ölüme mâhkûm ettim,
Ölümsüzlük umudundan vazgeçebilirim,
Duygularım hamsin rüzgârına benzetildi..

Mezarın ötesinden gelme kötü ruhsun sen,