Öldürürüm merhameti, gömerim,
Çıplak iskelette her zerreyim,
Dağıttım vicdanın sesini,
Duymadı vicdan, parçalandı bedenim..
Kapattım kepengini gönül dünyamın,
Kanmak istemiyorum çirkin yüzlü yalanlara,
Aldım beni taşıdım yalnızlığın odalarına,
Anılmak savunulmak dahi istemem,
Istenilseydi evet verirdim canımı bile..
Aç kurt gibi beklediler tek açığımı bile,
yüzüme, tüm zehirli sözlerini püskürdüler,
boynum bükük, sustum..
yalnızlığıma oklarını fırlattılar,
çevremdeki sana kızdılar, sustum..
gönül yarama tuz serptiler,
Kahramanca birer ölümü olmalıydı,
Fedailerin içerisinde bir çıkar olmalıydı,
İçindeydim şimdi koca bir amfiteatrın,
Bırakmalı bölgeyi belli belirsiz aydınlatmayı..
Sahnesine asırların tozu sinmiş,
Öğretmenim yalnızlık oldu,
Odam mektebim,
Kitaplar rehberim,
Aklım Hûda'da mabedim..
Kalemim lisanım oldu,
Huzursuzluğumu kontrol altına aldım,
Şimdi yalnızca hıçkırık sesleri vardı,
Sesimdeki yalvarışın farkındayım,
Duygum kamuflaj boyasıyla boyandı..
Ötede bekleyen ölüme aldırmadan koştum,
fırtınam beni kavurur,
kül eder rüzgara savurur,
rüzgarın hırçınlığı değil,
sakinliğin masumiyeti vurur..
hayat değil, sen beni canileştirdin,
Bugün yarından hep çıkar aradı,
Dünlerimi başım altına yastık yaptım,
Düşler yaralı, imdat arkadaşı,
Düşene tekme attı şu insan kayıpları..
Ben kendimi kaybettim,
Yanlışın dehlizinden karaya vuran dalgayım,
Kaybettiklerimin acısını taşlardan çıkardım,
Her hatadan sonra affa sığındım,
Oysa aklımın meyvesi tefekkürdü,
Aradıklarımı kaybettikçe sancılandım..
Merhabası hoşçakalına nefer,
Güneş sıcaklığı tepeden,
Rüzgar cehenneme teslim,
Rötar yapar ölüm isyana..
Yalvarmak nedir kime,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!