Gölgem acılarıma eşlik etti,
İlk hayal kırıklığım ufukta gölgenin erimesi,
Yalanlar dilden bal aşıladı,
Kalbin gördüğü gözün gördüğünden sancılı.
Mühlet verdim karamsar ruhum hslvetine,
"Şam'ın Fatihi Ümmetin Emin'i Ubeyde Bin Cerrah.."
Medine’nin ufkunda parlayan bir yıldız o,
Hakk’ın rızasında buldu gerçek bir yol o.
Resul’ün dilinde müjde, ümmetin emini,
Sarsılmaz bir kale gibi korudu zeminini.
Mazi, her an çıkacak bir rüzgar gibi tekerrürden ibaret,
Sancılar imkansız aşkın filizlenmesi,
Filizlenen avuntulardan ümit beslenir,
Oysa bağlandığın senden bağımsız mahçuphane ümitler gibi..
Yiğidim, vatan için çıktın en çetrefilli yere,
Vatan için canını taktın dişine,
Yiğitler düşerken bir bir yere,
Ne aklın yârdaydı ne balanda, ne annede,
Tek gayen vatandı, gerisi hiçlere gebe..
Yalanların yolu kayıptı,
Korku içinde bakışıldı,
Telaşlanarak adımlarımı sıklaştırdım,
Terim izler bıraktı..
Kanlar akarken gülümsedim,
Artık hiç bir şeye şaşırmıyorum,
İçime akıttığım gözyaşı suskunluğum,
Artık şaşırmıyorum,
Vicdan ölmüş mü umursamıyorum..
Sessizlik bozuldu,
Affedildim zalimlik ettikçe,
Hatalarım maruz ben hata ile hoş,
Tecellisi Allah'ın merhameti mi ?
Göremedik iyi niyetleri seher vakti..
Üşüyorum soğuk günahlardan bıktım,
Sevinç çığlıkları ve gülüşler,
Çok geçmeden acı feryatlara ve ağıtlara,
Bıraktı yönünü,
Yüz çizgilerim duyduğum isyândan titredi..
Her acının adını kolera koydum,
beni alın, bu ölümlü dünyadan,
beni çalın, bu zifiri karanlıktan,
öldürün geçmişimi bir çırpıda,
yabancı diyarlara atın beni..
beni ölüm çukuruma gömün,
insan, içinde ne noksan ise,
onu özlüyor işte, çaresizdi,
mecbur kaldığı mutluluğu, bir an istedi,
ölümü vermedi ki o, mutluluğu öldürsün,
elden ne gelir, herşey zorbalıkla alınıyor,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!