"Sormuştu Aişe annemiz: 'Beni nasıl seviyorsun Ya Resulullah?'
Efendimiz buyurdu: 'Kördüğüm gibi...'
Yıllar geçti, aşk hiç eksilmedi.
Arada bir sorardı Aişe: 'Kördüğüm ne alemde?'
Efendimiz gülümsedi: 'İlk günkü gibi...'
O'nun dizinde yumdu gözlerini Kainatın Güneşi...
Ey insan;
Yürüdüğün yollar sanki birer kördüğüm
Sırtında ağır bir yük, her gün gördüğüm
Adım atmak zor, yer çekimi mi suçlu?
Yoksa ruhundaki o boşluk mu güçlü?
kaçmaktayım, korkmaktayım geçmişimden,
zalim nefsime yeniliyorum,
sonra aklanıyorum,
başa sarıyorum,
yaptıklarımdan, tekrar korkuyorum..
suçlarıma yakalanmaktan, öyle korkuyorum işte,
sokaklar yolum iken, başım yerde,
insanları süzüyorum, hikayeler yazıyorum,
tanımıyorum hiç bir yüzü,
simaları hiç görmedim, bu karanlıkta,
düşerimle yaşıyorum, hayallerimle oynuyorum,
Cesaretimin son kalıntıları,
Sıcak rüzgârla uçup gitti,
Gözyaşlarım terle karıştı,
Uçurum beni çağırdı..
Ufuk çizgisi üstünde silüetler,
Hüzünlüyüm dedi bu kocaman,
Geçmiş zamandan sıyrılıp,
Beni aldattınız..!
Karanlık ruhumla başbaşa bıraktınız..
Zararı yok..! sonra susarım,
Titreyen ellerimi uzatıyorum,
Beni düşmanca bakışlarla süzüyorlar,
İliklerime kadar ıslanıyorum,
Bir korku resmi çizmek istiyorum..
Hücremde dolaşıp durdum,
İçime sığmayan ben,
Boğuluyorum içimde..
Korkuyorum dilimi dökmeye,
Kelimeler alevlendirir dönülmez geriye..
Mazide kalanlar mevziden çıktı,
Sindim içime doğru ,
Korkak dediler !
Sen korkuyor musun hiç ?
Benim duygularımı eşelediler..
Neyden korkarsın ?
Duyduğum bu yabancılık,
Aklımdan geçenler bakımı,
Aşağılık bir hayat yaşadım..
Nereden tutulsa elde kaldım,
Çürük bir örgü, dağınık,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!