Sükûnetli güzelliği,
Ruhumu örseleyen utancı azaltmadı..
Kendi doğal güdülerime karşı koydum,
Çelişkiler doğanın bir parçasıydı..
İfadesiz bir yüzle,
Sözlere karıştık,
Rolümüze tüm kalbimizle bağlıyız,
Tozu sokakların, yağmuru bulutların..
Kelimelerle düşünülmüyor,
Resimlerle düşünülüyor,
Bilmeliydim bilinmeyen bu kasvetimi,
Sahi nerde bu kötü çocuk silüetleri,
Uslanmalı genç hatadan geri dönüş yoksa sahi,
Nefes alamadan bel doğrulamadı olamadı birşeye kâfi..
Olamadık günahlarımıza affı kâfi,
Sözler anlamını yitirdi,
Feryadıma derman olmaz,
Gönül garabette hiç dile gelmez mi,
Mahremiyet yeis içinde örtüye girmez mi..
Akıl saik ister ey cüda,
Siluetim göremedi yazı baharı,
Hüznün yağmuru yeşertmedi umudu,
Bozgun düşüm iyimser olamadı,
Hep kötümser çocuk arkadaşım oldu..
Nasihatler ağız dolusu,
Kavgam sen ile başladı,
Kırılmış incinmiş senleri toparlayamadım,
Kayıp kaldım bulamadığım her senin buhranında,
Ben sana sensiz aç kaldım..
Pirim canıma can katanım,
ferasetim tutsak panikliğe,
ben, haykırmalıyım yarınlara,
ertelenir ayrılır paylar, yüklenir insanlara,
zorda kalırca öğrenmiş küfrü insan,
zikir edip kendini vuracağı yerde tövbelere..
Zordu vedalaşmak,
Sarılarak vedalaşmak,
Vedaların en güzeli buna kanmak,
Kaybetmeyi öğretmişti bu bana..
Vedalaşmadan gitmek zor,
Boş geçen her ânımı,
Kendim için bir kayıp saydım,
Mâişetimi temin etme sıkıntım,
Aralayamadı yorgun göz kapaklarımı..
Titredi tüm vücudum,
Kaybetmeye mahkum muyuz.?
Masumiyet zulme gebe,
Mahkum olmak mı özgürlüğün tadı,
Özgürlük hiçliğe gebe..!!
Ateşin gölgesi hiç olur mu?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!