Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

Borç yiğidin kamçısı,
Dostun borcuysa kamburu,
Acı söz,
Sert konuşmalarla duygular sarsıldı..

Karanlık düşüncelere daldım,

Tenimi kemiriyor terim,
Kamçılandı nefsim,
Kandırdım kendimi,
Siliniyor mürekkep izi geçmişim..

Korkuyorum izleri bulur beni geçmişin,

Acıdan haykırmaya başladım,
Gözlerden okudum cevapları,
Rüzgâr tarafından kıvrandım,
Duyduğum acıdan yüzüm külden farksızdı..

Rüzgârla birlikte paçavra gibi sürüklendim,

Tatlı kandırmacalar,
Ümitsiz vaatler,
Yerine getirilmemiş vaatler..

Elini kaldırmadan dokunmadan öldürdün beni,
İyi niyetlerimi sömürerek öldürdün,

Gerçeği öğrenme gaspı,
Durgunluğum sabırlı,
Nitelendirdik aptallığı,
Ardımda manzaralarım..

Bütün suçun bende mi olduğunu sordum,

Yükselen ışık yolumu aydınlattı,
Yaşantıma vermiştim istifamı,
Vicdan ve ahlâk zamanla aşınır mıydı..?
Zaman sapkın ahlaksızlığa bırakıldı..

Yoğrulmuştu masumiyet bilgelik ve tecrübeyle,

Bulutlar açıldı,
Gökyüzü berraktı,
Kum tepelerinde güneş ışığı,
Fırtınayı çağırdım..

Hamsin birazdan bize yetişecek,

Ben içime kapanık,
Bendeki bir ben bana sanık,
Yargılıyorum içimdeki suçlu cümleleri,
Kesilir infazı yine ben sanık..

Örtü ardına gizli bir ben miyim,

Perdeleri ve sonra kapattım,
Güneş çıktı gözü acıttı,
Döndüm tekrar geri karanlığa,
Suçladılar beni işaret parmaklarıyla..

Ümit dışında tüm kuşları uçurdum,

Yeni hüzünlere gebeyim,
Kapıda bekler tebessümlerim,
Yüzümde belirsiz izlere dilekçe hüznüm,
Sevinçler pusuda bekler bilirim..

Bulamadım hapiste kalmış ruhlar,