Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

yıktılar ya ahlakı,
gözlerimi yere çiviledim..
edep ile giden yolu bulur,
yolunu kaybeden, sefil tekfur..
bir amaca hizmet edenler
bir yana, niyeti iyi beşerler..

göreceklerimle pişmanlığımı,
gördüklerimle görüyorum tezden,
gece karanlığında rüyamı,
sahnesi bulvarında kaybettim ben,

ördüm çaresiz bu kişiyi,

kalbimin tüm odalarıyla sana sığındım,
kaçtığım gölgemin şerrinden, sana sığındım,
ey yeri göğü yaratan Allah'ım,
tüm benliğimden uzak, Rahmetinle kapındayım..

sıkıldım tüm sırıtan suratlardan,

kıymetlim..
insanların çağı sona erdi,
devir, sahtekârların devri,
aldatan, kendine inandıranın devri..

fırtınalar kopuyor tââ derinden,

Yüzümden düşen ahvalim somurtur beni,
Son nefesimde yanımda olman bana teselli,
Kaybedince anlar fani kaybettiğini,
Oysa Tüm benliğim sana emanetti..

Üç gül filizlendi ömrüme baki,

yine bir ayrılık tattım ben,
öncekiler gibi acımasızdı,
dediklerine artık kanmam,
zaafı olmadığını, kullanılmanın,
hissettiklerim boş kalabalık,
hiçbir sözüne güven duymam artık,

Yaşı onüçtü tecavüze uğradığında,
Yasaları bu ülkenin tecavüzcüyü saldı sokağa,
Kulaklar tıkalı, suçlu zengin puştsa,
Hortladı şarlatanlar puştla evlendirdi kızı güya fetva..

Duygular sömürüldü o kızın hali perişan,

yoktan, ümitlerim oldu bir tutam,
aklımı geri ver, aklım sende kalmıştı,
çaresiz izliyorum, izinin olmadığı sokakları,
gönlümü bana geri ver, sende hapis kalmıştı..

kafesteyim, ruhum ayrı, bedenim ayrı,

hüzünlüyüm..
küfrün ateşine mahkum, bir külüm,
bir köşede oturan suskun, küskünüm,
dur gitme..
son deminde olmak isterim gülüm,
tedirginim..

delalet, omzumuzda yük,
ağır oldu artık, bu cefa.
saltanat kurduk, şeytan ile,
enkaz altından, kurtulamadık.

pişmanım ama beyhude,