Kendi ellerimle kurduğum imparatorluğu kendim yıktım. Hiçbiriniz yoktunuz,
Şu anda da benim için çöpsünüz…
Yıkarken yanımda olmanıza lüzum duymadım
Açıkçası. Yalnız doğdum, çıplaktım;
Yalnız ölürüm yine çıplak.
Üzerimi örtmenize ihtiyacım yok.
Annem vardı gelirken,
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta