Yüzünde açan gülleri
Hiç bir vazoya koyamıyorum
Doldurmuşum seni yüreğime
Kokluyor ama doyamıyorum.
Kır çiçeklerinin rengi gibisin
Sana bakmaya kıyamıyor insan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




...Sevgiyi sınırsız yaşamaya ne dersin?
Duygularının götürdüğü yere gidersin
Ben seni rüyalar kadar çok sevdim
Eğer bu suçsa afedersin...
Çok güzel duygu yüklü bir şiir okudum Kutlarım,yüreğinize sağlık (10+antolojim) saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta