Gönderdiğim bütün sitemler sana değildi belki,
Ama en çok sen anladın içimdeki suskunluğu.
Ben bir gülün gölgesinde papatya bekledim,
Sen baharı başka bahçelerde aradın ey gönül
Varsın senin olsun bütün güzel yarınlar,
Benim payıma düşen biraz gece, biraz hatıra.
Seni unutmak değil benimki,
Senden vazgeçmeyi öğrenmektir biraz
Git sevgili,
Ardına bakma, gözlerim alışkındır karanlığa.
Ben seni sevmeyi de bilirim,
Sensiz yaşamayı da...
Ama ikisini aynı kalpte taşımak
Ne zormuş, bir bilsen.
Çünkü insan bazen
En çok sevdiğinin mutluluğuna dua ederken
Kendi kalbine geride bir ömürlük gurbet bırakır.
Kayıt Tarihi : 4.11.2026 16:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!