Koldun kanattın,yoldun yolaktın
Sonunda kendini mum gibi yaktın
Denizdin ovaydın,Fatih'din saraydın
Sen gül'sün dedin dur ben solayım.
Sanki yüreğini dinletiyordu bize heyecanla
Ses titrek,gözlerde nemli bir sis havası vardı
Peşine takılmıştı anılar,geleceğe yapışık
Sen vardın işte koca yürek elinde davası
Sokak lambalarının her yanışında,
Her sabah güneşin uyanışında
Terk etmeden benim yanı başımda
Yalnızlık, o sensin seni tanıdım.
Artık mektuplar yazılmıyor dostum. Nostaljinin tadı tuzu kalmadı. Galiba sevgileri eskittik iki gözüm, özledik hüzünleri… Utanmayı arar olduk, gelin ettik iffeti. Güvenmeyi, dürüstlüğü, kardeşliği elimizden kaçırdık. Şüpheler, kıskançlıklar sardı etrafımızı. Onur, Çoktan terk etti bazılarımızı.
Mutluluğu kaçırdık yalanlar söyleyerek. Paylaşmak yalnızca lüğatlarda kaldı. Yapmacıklar türedi dostum, bize söylenecek söz kalmadı.. Adam gibi adamlar çoktan terk ettiler bu diyarları. Mış gibi yaşayanlar çoğaldı. Yaşamanın sadece adı kaldı. Söz namus sayılırken eskilerde, sözün hiç hükmü kalmadı. Önem sırasını yitirdi dostum,
Güzellikler aynalarda kaldı. Alın teri artık akmak bilmiyor, bedavadan yaşamak başka bir hal aldı. İnsanların ben demekten, sen demeye takatleri kalmadı.
Heyecanları tükettik dostum. Kazanmanın anlamı kalmadı. Herkesle yarışmaktan insanların gücü kuvveti kalmadı. Aşk bacadan uçup gitti iki gözüm. Ağlamak anlamını yitirdi. Yok, şimdi kahramanlar, beyaz atlı masallarda kaldı. Hiç kimse titremiyor, o gür sesleri şimdi duygusuzlar aldı.
Sahi birde dermanı kalmadı dizlerimizin, büyüklerin hatırı kalmadı. Fedakârlık, yapmasaydı olarak kavrandı İki gözüm herkesin herkeste ahtı kaldı. Uykusuz gecelerde sallanan çocuklar büyüdü. Karşılığı hayal kırıklığı oldu. Şimdi anlık sürüyor sevdalar, her yalan itibar görüyor, mış gibi yaşıyor insanoğlu Kimseyi dinlemiyor.
Ölümler gün aşımı, düştüğü yeri yakıyor iki gözüm, ağlayan gözlerden bir damla yaş akmıyor.
Ben geldiğimde sen gitmiştin
Bir tek teli kalmıştı kumral saçlarının
Gözlerinin izi kalmıştı...
Baktığın her köşesinde odanın.
Hala tazeydi kokun, ama sen yoktun
Sevmek, sevilmek varda
Neler yok ki,
Birbiri ardına.
Upuzun ayrılıklar
Gurbette sıla özlemi
Ve sonra…
Hafif sabah rüzgârı esintisinde,
Güneş belirirken altın ufuktan.
Sen gönlümün ay yüzlü sevgilisi
Gözbebeklerimden,
Gülümseyerek geçersin.
Ellerim hala küçücük,yüreğim pır pır
Hiç birşey değişmedi dün gibiyim aslında
Sen hiç ölmedin içimizde yaşıyorsun ama
Bir sen yoksun,birsen yoksun sevgili baba
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!