Olur ya ansızın çekip gidersem,
Bir şey olmamış gibi yaşayın.
Lütfen üzülmeyin sakın,
Arkamdan geleceksiniz!
Kapılıp gençliğin bahar yeline,
Uçmayın canlarım ihtiyacımız var.
Takılıp kör,topal pislik seline
Düşmeyin canlarım ihtiyacımız var.
Eski bir resmin en canlı yaşantısıdır gerçek
Hayat senin, yaşadın yaşamadın bitecek.
Hala kusursuz olsun diyorsan eğer
Kusursuz hayat arayan yaşamadan gidecek
Her esen rüzgarda,
Bir dalım gider.
Savrulurum sağa sola
Çaresiz.
Her kafes arkası
Öten bülbülde
Hadi son şarkını söyle git
Yeni yalnızlıklar peşindeyim.
Kilitlensin bütün sözcükler
Bırak git beni,böyle iyiyim.
O kadar farkında değiliz ki hayatın, her gün işlerimiz var bitiremediğimiz. Hâlbuki işlerimizin yapılış amacı öncelikle iyi bir hayat sürmek, insanlarla diyaloglarımızı önemsemek ve özellikle ailelerimize önem vermektir.
Bizim yaptığımız ise işlerimizin arkasına gizlenip, çoğu önemli işleri ertelemek oluyor. Örneğin Çocuklarımızla ilgilenmek, yakınlarımızı ziyaret etmek, kendimize zaman ayırmak gibi.
Hayat girdabında bezirgân hayatı yaşamak ya da yaşadığının hiç farkına varmadan dar bir alanda paslaşmalar yapmak! Sanırım şu geçici dünyada bizlerin neleri kaçırdığının göstergesi oluyor.
Her gün akıllarımızdan çok şeyler geçiyor. Özlediklerimiz, ellerinden öpmemiz gerekenler,
Mezarlarını ziyaret etmemiz gerekenler, Bizlerden hayır dua bekleyenler! Göçüp gidiyor insanlar sonbahar yaprakları gibi, savruluyorlar bilinmedik yerlere, Haber bile veremiyorlar. Bizlerde göçüp gideceğiz bir gün ve gözlerimiz hep arkada kalacak… Biliyoruz ki yapmamız gereken, hayatımızı düzene koyup zaman ayıramadıklarımızı bir gözden geçirerek onlara zaman ayırmaktır. Çocuklarımızın isteklerinin parayla sınırlı olmadığını, onların aile sevgisine ihtiyaçlarının olduklarının farkına varmalıyız. Evimizin kedisinin veya bir köşede durup duran çiçeğimizin bile bizim sevgimize ihtiyacı olduğunu unutmamalıyız. Yaşlanmış anne ve babamızın ya da hısım akrabamızın bizler için tükettikleri ömür için bir ahde vefa göstermek gerekmez mi? Onları önemsediğimizi göstersek ne kaybederiz ki… Yakın akrabalarımızı, komşularımızı ziyaret etsek, onların dertlerini, sevinçlerini paylaşsak acaba dünyadan daha az mı zevk alırız? Şu anda yaşadığımız yani var olduğumuz hayatın bi r gerekçesi yok mu sizce?
Girdiğimiz ortamlarda güler yüzlü olmaya dikkat etsek, insanların yaşama arzularının ve sevinçlerinin devamı için bunun ne denli önemli olduğunu anlayabiliriz. Hayat tek düze yaşam silsilesi değildir. Kendimizi bir ırmağın sularına kaptırıp, devamlı çırpınmakta olan kişilerin konumundan acilen çıkarmamız gerekir. Bir gün ırmağın nazlı nazlı akışını izlerken bir gün içerisinde yüzmeli bir gün gerekirse ırmağın sürüklediği odunları toplamayı bilmeliyiz. Gerekirse ırmak kenarında piknik yapmalı, balık avlamayı bilmeliyiz.
Şimdi insan olmak vardı dedi bir hayvan
Bir baktı sonra kendine döndü utandı!
Bir sürü insan vardı çok acele
Hayvanlaşmaya çalışan....
Çakmak çakmak…
Umut çakıyordu gözlerin,
Dilin başka gözün başka diyordu.
Dilinle gözünün birlik olduğu gün,
Uçacaktım mutluluktan.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!