Adını söylediğim her köşe başında binlerce kalem darbesiyle vurulur aşk.
Ne zor adını söylemek! Adını söylediğim kentlerde deprem
Adını yazdığım sayfalarda kan
Ne zor adını söylemek, ne meşakkatli, adını yazmak ne tehlikeli…
Adının olduğu yerde tutulur dilim, yüz çeviren güneşlere hasret kalır gönlüm, ay terki diyar eyler gökyüzünü.
Adını söyleyince anlamını yitirir yüreği kırık papatyalar, menekşeler güzelliğini, güller kokusunu kaybeder.
Adını söyleyince cümlelerim darılır, boynu bükülür bütün aşk şarkılarının…
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta