Denizin ortasında keman çalan kadınlar, ılık bir rüzgar ister gülüşümden.
Dalgaların damlaları yüzüne üfler durur,
benim oturduğum kayalıklarda sabaha kadar
kaç bardak çay içebilirsin tuzlu dudaklarınla?
Adı sonbahar olan bir şiir, bir kadın, bir çocuk.
O kadar yüksek sesin üstüne bu soluk gülümseme sağır edecek sanki..
Her maske bir şey söyler; nefretler, sevgiler, aşklar, ölümler.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta