Yine onu andı titrek yüreğim
Dili damağına yapışmıştı yavrucağın
Dudakları patlak
Gözleri çakmak çakmaktı
Zifiri karanlıktı baktığı her yer
Tek ışığı aydandı
beni koyup koyup gitme
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun
Devamını Oku
ne olursun
durduğun yerde dur
kendini martılarla bir tutma
senin kanatların yok
düşersin yorulursun




Bakar mısınız "hayata?"
Daha başlamadan biten,
Daha gülmeden ağlamayı öğrenenleri,
Acıkmadan,
Susamadan,
"Anne, anne" diyerek isteğini,
Nazını bilemeden, diyemeden gidenleri!
Ne kadar zalim şu insan!
Ne kadar da "makine!"
Robot!
Emir kulu!
Diyecek ne var?
Bir çocuğun başını okşamayı beceremiyorsa insan,
İnsan mı yani!
Dellenme gelde...
Tebrikler şiire Bülent Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta