Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Bakar mısınız "hayata?"
Daha başlamadan biten,
Daha gülmeden ağlamayı öğrenenleri,
Acıkmadan,
Susamadan,
"Anne, anne" diyerek isteğini,
Nazını bilemeden, diyemeden gidenleri!
Ne kadar zalim şu insan!
Ne kadar da "makine!"
Robot!
Emir kulu!
Diyecek ne var?
Bir çocuğun başını okşamayı beceremiyorsa insan,
İnsan mı yani!
Dellenme gelde...
Tebrikler şiire Bülent Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta