Adem Eken Şiirleri - Şair Adem Eken

Yalnızlık korkutsada bazen insanı
Bazende dinlendiroyor dimağını
Ah yalnızlık gördünmü hiç seni arayanı
Gel bana ara ara al yorgunluklarımı

Dillerimiz farklı ama
Sevgimiz şefkatimiz aynı
Simalarımız farklı ama
Yapı taşlarımız aynı
Gözlerimiz farklı ama
Akan yaşlarımız aynı

Günler ne çabuk geçmiş
Bir zamanlar beni kundakta anmışlar
Şimdide mezarımda anıyorlar
Ne zaman geldimde
Ne zaman gitmişim şu alemden
Kimler olmuş hayatımda

Madden pekde yüce bir yerdesin
Manen bir o kadar yerin dibindesin
Önemli olan etrafında varmı sevenin
Son yolculukta cepsiz kefen giyersin

Bana maldan mülkten ne olur bahsetme

Şiir dediğinde bir manası olmalı
Geçmişten gelece bir bağlantı kurmalı
Nice kelamlar edilir sanki çiğnenmiş lakırdı

Ne Akifler ne necipler geldi geçti geçitten
Hakça hakkı yazdılar korku bilmeden

Aydınlıkta gezerken karanlıktan çıkamayan.
Ay tutulmasında güneşi mum sanan.
Bu kadar nimetin içinden nasibini alamayan.
Bendeki akıl kimsede yok demesin biri ozan.

Denizmi derin insanmı derin bilemedim.

Birini altın dolu bir odaya soksanız
Al burdan ne alırsanız
Akıllı insan boş çıkarmı
Rabbimde diyorki kullarına
Dünya denen hazine odasından
Alın burdan ne alırsanız

Ey inanan aklını,nefsini ruhunu şeytanını tanı
İnsan yol arkadaşını yakından tanımalı
Şu üçünün hocası akıl olmalı
Bil şu nefse binmiş dört nala koşan şeytanı
Ruh deyilmi ayakta tutacağım diye uğraşanı
Sen aklınka hitap et hepsine tanıt RAHMAN'ı

Serin düştü sulara
Aklıma düştüğün gibi
Kuzular meleşir
Anasını arar gibi

Sesim yankılanıyor dağlarda

Gönlün cennete girmek istiyor
Dünya cehenneminden kurtulamıyorsun
Aklınmı nefsinmi karar kılamıyorsun
Şeytanın eşşeği olmaya devam ediyorsun