Adem Şiiri - Sevgili Özbek

Sevgili Özbek
140

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Adem

Arkadaş
Ben özgürlüğün kanat telekleriyim
Uçmamı kendim sağlarım
Kendim aşarım yalçın dik kayaları
Kendi ayaklarımdır bastığım toprak
Sonra
Çalıya takılan tüy gibi
Öyle uydurma telek değil
Anadolu'nun tandırında pişmiş teleği
Yeline dokunsan can yakar

Ve sonra
Korkmuyorum küflenmiş fikirlerinden
Köşen ve bucağına borçlu değilim
Ne verecek hesabım vardır sana
Ne hesap vereceksem yitirecek bir şeyim
Ne de ağır aksak gidişatları
Kör gözüne sokmak için kaybedecek vaktim

Anatomimde senin gibi
Belleğimde ki beni, sadece ben
Ben temsil ediyorum
Kararlarımı kendi yetkimle alırım
Verecek kadar cesur
İzah edecek kadar akıllıyım

Ayırırım güneşi gölgesinden
Yakamozlara asarım
Savururum yıldızları kehkeşana
Bir başıma yaşarım

Yaşamımda hatalarımla ben yargılanırım
Sevaplarımdan en çok ben hoşnut olurum
Salt ben sorumluyum günahlarımdan
Huzurunda Tanrı'nın ben sorgulanırım

Bana sağlam dost gerek
Duvar gibi, taş gibi
Zelzele de bile, yıkılmamalı
Bana dost gerek adam gibi yani

Bendim en çok ezilen kadın olduğum için
Az mı harcandım gelin olurken
Ana oldum değişmedi yazgım
Bendim gölgenin kahrını çeken

Bil ki, tüm benliğimle
Anadolu ve tüm kadınların sesinde
Nasırlı ellerinde ben; alın yazılarında
Göz kenarlarında ki hayat çizgileri
Yüreklerinde ki yanıklarında ben

Sana Adem*
Sana henüz son sözümü söylemedim
Söylemedim henüz
Bir gün
Tarihin yok edemediği sayfalarla
Köhnemiş fikirlerinin ve eskimiş bedenin
Karşısında olursam, sakın şaşırma

Ve de hayat bu
İşin ucunda ölüm dur be kadın demezse
Yağmur dolu sellerimle
Özgürlüğe vurgun güneş ışınlarını
İnançlı gözlerle, direnç dolu
Kendi benliğinde kişilik dolu
Arıtılmış bir yaşamdan bir solukla
İçli bir türkünün ezgisinde
Senden es soracağım

Hazan olsa bile
özünde insanlığın kadınca yaşamak için
Kadınca, emeğiyle yüreğiyle kadın
Ve
Sevdalara inat kavgam için
Aslıma verilmiş sözüm var
Var olmak adına rahvan kısrak misali
Seni dividimle yazacak bahşedeceğim

* hayali isimdir

2006

Sevgili Özbek
Kayıt Tarihi : 29.9.2006 23:30:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Mustafa Yılmaz İsmailoğlu
    Mustafa Yılmaz İsmailoğlu

    Gönül dostum; çok güzel şiir. Gönlüne sağlık. Kutlarım. Selamlar...

  • Savaş Dinçbaş
    Savaş Dinçbaş

    Çok güzel.
    Kutluyorum sevgili Özbek.

  • Âşık Çağlari Muammer Çalar
    Âşık Çağlari Muammer Çalar

    Harikasınız
    Çok güzeldi yüreğinize sağlık
    Saygılar usta kaleminize.

    Yeni yılınız kutlu olsun, nice nice mutlu yıllara...'
    Karamanlı Âşık Çağlari

  • Mahmut Nazik
    Mahmut Nazik


    SEN BÖYLESİN

    Desem ki
    Havva ananın hainliğidir,
    Seni bugün var eden;
    Beni taşa tutarsın.

    Desem ki
    Havva Anamız
    Yasaklara baş kaldıran ilk insan;
    Desem ki
    Ne insana, ne Allaha;
    Ne de âdemin çamur olduğuna;
    O bir tek şeye asi geldi;
    Kula kulluğa Meleki Tavus’taki isyan.,
    Beni lokma lokma yutarsın;
    Götürüp,
    Köle pazarında satarsın.

    Desem ki
    Boynuna madalya diye taktığın;
    Adını şehirlere, sokaklara verdiğin;
    Adına methiyeler düzdüğün;
    Doğum, ölüm, bilmem ne yaptığı günü,
    Hayırlarla, yortularla,
    Adını salâvatlarla, bayramlarla andığın:
    Yaşamında,
    Hor, hakir gördüğün;
    Yurdundan yuvasından sürdüğün;
    Zindanlara attığın;
    Yaşamı zehir zıkkım ettiğin;
    Çarmıhlara gerip, çivilediğin;
    O, asi,
    O hain;

    Desem ki onlar,
    O günün sürüden ayrılan,
    Asi güvercinleriydi.
    Senin gibi zalime,
    Senin zulmüne rağmen;
    Kan içinde söylediğiyle,
    Bu günün habercileriydi.

    Desem ki onlar değişimin;
    Onlar tekerleğin, elektiriğin;
    Ve ışığın öncüleriydi.
    Beni kör kuyulara atarsın.

    İşte sen böylesin;
    Bir kere olsu düşünmezsin.
    Asarsın, kesersin.
    Böyle işte,
    Bu kadar senin erkekliğin.

    Paşaya eğil, padişaha eğil,
    Ama bu senin adam değilliğin.
    Bir değil, beş değil;
    Kaç kere denemiş eşekliğin.

    Boş ver be güzel dost,
    Ey sevgili;
    Sana hain demişler;
    Cahil, zırdeli;
    Uslanmaz asi;
    Ne olur sanki.

    Hainler değil mi ki yapan
    Bunca devrimi, değişimi;
    Bak, şu meydanda ki heykel;
    Bir zamanın haini,
    Evveliyatın kısılmayan sesi,
    Değil mi ki uslanmayan asisi?

    Sen ki
    Heybeye torbaya girmeyen;
    Sen ki Kotlanmış,
    Ismarlanmış yaşamlara isyan eden;
    Sen ki
    Korkuların içinden yürüyüp giden;
    Alışılmışları, ezberleri hükümsüz kılan,
    Tekrarları ters yüz eden;
    İpe sapana gelmeyen sen;
    Çula çuvala sığmayan sen;
    Adam gibi adam,
    Sapına kadar insan;
    Torunun torbanın tutunduğu dalı.
    Sen ki üretken;
    Düzenin düzeltemediği;
    Sen ki dökümlerin bozuk malı;
    Sen ki cennetlere konulsa,
    Kulluğun, kuralların asi çocuğu.
    Sen ki Anadolu gibi,
    Kısırlığa baş eğmeyen;
    Değil Âdem’in,
    Yedi kocanın zapt edemediği;
    Tepeden tırnağa,
    Baştan ayağa kadın;
    Döl yatağında tohumlar çimlenen;
    Sen ki
    Dört mevsimi özgürce yaşayan;
    Kolektif deliliklerin akıllısı;
    Yağmadan, talandan geriye kalan.

    Sen ki ilk asi, ilk deli.
    Sen ki dünyalar güzeli,
    Sen ki
    Âdem’i dağlara düşüren sevgili.

    Girme kalıpların içine;
    Yeme, içme, giyme önerileni.
    Aç kal, çıplak gez;
    Susuzluktan yan, daha iyi.

    Sen değil misin yaratan,
    Arzı âlemde en güzeli?
    Sen değil misin büyüten,
    Yüreğinde en saf sevgiyi?
    Sen ki rahminde büyüten,
    En güzeli, en iyiyi.

    Asi ol,
    Günahkâr ol;
    Ama kesmesin sesini
    Korkuların efendisi.
    Teslim almasın seni
    Yaratılmışların iblisi.

    Mahmut. NAZİK 04.05.2007 MERSİN

TÜM YORUMLAR (4)